Obowiązująca w tych relacjach jest zasada tzw. równej stopy życiowej małżonków. W sytuacji, gdy występują pewne zaburzenia, każdy z małżonków może dochodzić przed sądem alimentów zarówno wówczas, gdy z małżeństwa urodziły się dzieci, jak i wtedy, gdy dzieci nie ma. Małżonkowie bezdzietni także tworzą rodzinę, której potrzeby muszą być zaspokojone. Innym rozwiązaniem w takich sytuacjach jest złożenie do sądu rejonowego wniosku o wydanie zakładowi pracy małżonka nakazu wypłacania jego wynagrodzenia do rąk drugiego współmałżonka (np. w sytuacji, gdy małżonek nadużywa alkohol i prawie całe wynagrodzenie przeznacza na niego).


Art. 28. [NAKAZ WYPŁACANIA WYNAGRODZENIA DRUGIEMU MAŁŻONKOWI]

§ 1. Jeżeli jeden z małżonków pozostających we wspólnym pożyciu nie spełnia ciążącego na nim obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, sąd może nakazać, ażeby wynagrodzenie za pracę albo inne należności przypadające temu małżonkowi były w całości lub w części wypłacane do rąk drugiego małżonka.
§ 2. Nakaz, o którym mowa w paragrafie poprzedzającym, zachowuje moc mimo ustania po jego wydaniu wspólnego pożycia małżonków. Sąd może jednak na wniosek każdego z małżonków nakaz ten zmienić albo uchylić.

NAKAZ WYPŁACANIA WYNAGRODZENIA DRUGIEMU MAŁŻONKOWI

Wzory pism powiązane z artykułem.

Więcej wzorów...

Wniosek ten należy bardzo dobrze uzasadnić, ponieważ sąd w takich sytuacjach przed wydaniem takiego nakazu ocenia koszty utrzymania rodziny, jej potrzeby, zarobki małżonków i przyczyny nie wywiązywania się przez jednego z nich z ważnego obowiązku małżeńskiego. Sąd również może zarządzi przeprowadzenie przez ośrodek pomocy społecznej wywiadu środowiskowego w celu sprawdzenia warunków życia rodziny. Nakaz ten tym różni się od alimentów, że pieniędzmi wypłacanymi na podstawie nakazu nie można rozporządzać dowolnie. Powinny być wydawane na zaspokojenie potrzeb rodziny, co obejmuje również osobiste potrzeby współmałżonka.


ALIMENTY PO ROZWODZIE

Orzeczenie rozwodu powoduje ustanie małżeństwa, jednakże nie oznacza zupełnego zerwania wszelkich więzi i pozbycia się odpowiedzialności za los byłego partnera. Po rozwodzie, gdy jednemu z byłych małżonków uległa znacznemu pogorszeniu jego sytuacja materialna, to wówczas on ma prawo ubiegania się od byłego małżonka świadczeń alimentacyjnych na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Jednakże, aby mógł skorzystać z tego prawa małżonek rozwiedziony nie może być uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego. A zatem wyrok rozwodowy musi zapaść albo bez orzekania o winie, albo z przypisaniem winy drugiemu małżonkowi, albo z przypisaniem winy obojgu małżonkom. Stan niedostatku zachodzi wtedy, gdy własnymi siłami nie jest ktoś w stanie zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb. Zwykle przyczynami powstawania niedostatku są niemożność podjęcia pracy zarobkowej wskutek konieczności zajmowania się utrzymaniem i wychowaniem dzieci, a także brak kwalifikacji zawodowych do wykonywania odpowiedniej do wieku, stanu zdrowia i posiadanych umiejętności pracy.

W sytuacji zaś, kiedy jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku. Obowiązek ten ma na celu wyrównanie stopy życiowej małżonka niewinnego, nawet, jeśli rozwód nie pociągnął za sobą istotnego pogorszenia jego sytuacji materialnej i nie jest ograniczony w czasie. Trwa aż do śmierci małżonka niewinnego lub zawarcia nowego małżeństwa.

Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże, gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba, że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni.
Stan prawny na 1.03.2011r.